(aan de ouders van Frans)
Hallo Mensen,
zojuist jullie brief ontvangen en maar gelijk terug schrijven, want morgen komt er niets van, omdat we naar een cabaret gaan. Dat er hier zoiets is verbaasde ons ook, maar we moeten afwachten wat het wordt. Dat jullie Carool vrijt, was voor ons al oud nieuws. We wisten het al van een andere inlichtingenbron. Desalniettemin vind ik het hartstikke leuk, en vooral daarom, dat ik nu niet meer het enige vrouwmens van buiten ben. Ook al heel plezant (Bels) is, dat we haar al kennen. Ik moet zeggen, dat Carooltje een betere smaak heeft, dan dat ik van hem verwacht had. Zo, al een half blad met roddeltjes, en nu verder. Onze logees zijn er nog steeds, maar zijn nu druk bezig meubels en toestanden te kopen voor hun huis, waar ze dinsdag in kunnen. Dan zijn we weer op ons zelf en hoeven we met niemand meer rekening te houden. Het is wel leuk om gasten te hebben, maar op een gegeven moment wil je toch ook wel weer met zijn tweetjes zijn. Dat zal voor hen ook wel gelden denk ik. Als ik het goed begrijp hebben jullie het de laatste tijd warmer gehad als wij hier. De regentijd loopt hier namelijk ten einde en dan kan het hier wel afkoelen.Maar ook niet meer dan tot een graad of 24 a 25.
Je zult het niet geloven, maar dan ga ik echt in alle ernst een vest aantrekken. Van de week werd ik zelfs wakker van de kramp in mijn benen van de kou. Het had dan ook de hele nacht geregend. En Frans kwam een half uur te laat op het werk, omdat hij op de bui gewacht had. Dat had overigens geen nut gehad, want hij kwam toch zeiknat op kantoor.
Wat mijn werk betreft: Ik zoek niet anders dan part-time werk. Dat is heel gemakkelijk. Want als jullie dan komen, kan ik me heel goed vrij maken. Lukt dat part-time niet, dan ga ik gewoon niet werken. Tot op dit ogenblik heb ik me nog geen moment verveeld. Frans zorgt dat ik ook nog typewerk heb. Hij schrijft vaak zo onduidelijk, dat als ik de woorden, die ik niet kan lezen oversla, er maar acht woorden op een blad staan. Maar ja, oefening baart kunst. Dus ik typ dapper door.
Zo, het is weer gaan regenen, zodat alle mensen dadelijk lekker nat thuis komen. Ik houd nu op met mijn gezwam en ga eten koken. Surinaamse groentesoep. Een uitvindsel van Martha. Met haar heb ik al heel wat leuke recepten uitgedokterd. Zij is ook gek op koken. En zo leren we elkaar iets. Nou ga ik echt pannenkoeken bakken en Frans moet het volgende blad maar vol kriebelen met meer interessante dingen.
Groetjes, Marga
Geen opmerkingen:
Een reactie posten