Paramaribo, 12 mei 1972
Beste Allemaal,
hier is dan eindelijk een bericht van ons uit Suriname.
We zijn hier woensdagmorgen om een uur of zeven 's morgens ontscheept na een plezierige en voorspoedige bootreis met het vrachtschip M.S. Marathon.

Alleen de eerste paar dagen, toen het schip zich nog in het Engels Kanaal bevond, was het allemaal wat minder. Met het weer, de golfslag en onze conditie. Echt zeeziek zijn we echter niet geweest. Vanaf zondag hebben we mooi tot zeer mooi weer gehad
Namens Marga nog even bedankt voor het felecitatietelegram, dat haar op haar verjaardag op zaterdag (29 april) bij het ontbijt werd overhandigd door de hofmeester.
Vanaf 1 mei hebben we het grootste deel van de dag op het achterdek doorgebracht. Zonnend en zwemmend.( Er was door de bemanning een klein zwembadje in elkaar getimmerd, waarin zout water uit de zee was gepompt.) Ook speelden we tafeltennis, Wat op een schommelende boot niet meevalt. De bediening op de boot was geweldig. De maaltijden uitstekend en overvloedig. Veel vis natuurlijk. Dat varend paradijs hebben we dus inmiddels verlaten. We werden opgewacht door mijn nieuwe baas, ir. Otto Spong, en sympathieke, vrij kleine man, die in zijn manier van doen wat doet denken aan mijnheer van Melick. Vanaf de haven werden we meteen in zijn auto door Paramaribo gereden om de huizen te bekijken, die hij voor ons had gereserveerd. Bij ons in de auto zat namelijk nog een jong echtpaar, dat samen met ons de oversteek naar Suriname had gemaakt, Hans en Greet van Wijhe. Hans is mijn toekomstige collega bij de LTT,'s Lands Telegraaf en Telefoonbedrijf,  met als aandachtsgebied de buitendienst: alles wat met de aanleg van kabels en het aansluiten van abonnees te maken heeft. Met ons vieren waren we de eneige passagiers op de Marathon.
Voor ons beiden had mijnheer Spong een optie op een huurhuis genomen. Maar omdat de twee huizen nogal in kwaliteit verschilden liet hij ons er om loten.
Hierbij was het lot ons het gunstigst gezind. Ons viel het mooiste huis toe. Na kennismaking met de directeur van de  LTT, de heer Frank Latour, gingen we 's middags nogmaals met de heer Spong op stap, op zoek naar een geschikte woning voor het echtpaar van Wijhe. Na enkele minder geslaagde bouwsels vonden we voor de van Wijhes een fraaie splinternieuwe woning op neuten (betonnen palen) aan de Franchepanestraat voor 160 surinaamse guldens per maand.
Nadat we ook gister nog de stad doorkruist hebben, op zoek naar een alternatief voor het ons door het lot toegewezen pand, besloten we toch maar voorlopig deze woning te betrekken.
Het huis zal echter pas komende week worden opgeleverd en bewoonbaar zijn, omdat dan pas gas, water en licht zullen zijn aangesloten.
Tot zolang logeren we bij mijnheer en mevrouw Spong, waarmee Marga het ondertussen uitstekend kan vinden.
Voor ik het vergeet: tot nadere aankondiging zal ons adres zijn: Frederikastraat 14c te Paramaribo.
Zegt het voort!
Wel voorlopig laat ik het bij dit velletje. Volgende week komt er meer. Er is natuurlijk nog veel te vertellen over onze reis, en de eerste indrukken an het land en haar bewoners, maar de drukte van het moment verhindert het mij hier nog uitvoerig over uit te weiden. Groeten aaniedereen. En laat gauw eens wat van jullie horen.
Frans en Marga
P.S. Pa, mijn tandartskaart zit geloof ik nog tussen de giropaperassen. Kunt u die misschien opsturen ? (Zeepost)