donderdag 4 juli 2019

Paramaribo 18 juli 1972

Beste allemaal,
Pa, nog bedankt voor de uitgebreide brief van de 13e dezes, ontvangen op de 16e. Ook op die dag een uitgebreid epistel ontvangen van het pasgetrouwde stel. Als Philips binnenkort failliet gaat weten we waar het aan ligt. Sinds een week we, zoals eerder aangekondigd een Belgisch stel in huis uit Heverlee (bij Leuven) Rogier en Jo Lens. Hij is electro-mechanische HTS-er. Zij is vroedvrouw geweest in België, en zal dat ook hier proberen te worden. Het zijn rustige mensen, die tot 1 augustus bij ons zullen blijven. Op die datum komt namelijk het huis vrij, waarop zij hun zinnen hebben gezet. Ik heb gelezen, dat talrijke mensen bezig zijn om ons te schrijven, maar resultaten van deze activiteit hebben we tot nu toe nog niet gezien! (zoals van de familie van der Steen) Op dit moment zit ik op mijn werk opgescheept met een ITU deskundige uit Engeland, een zekere mr. Jones. De ITU is de Internationale Telecommunicatie Unie, die zich bezig houdt met opstellen van richtlijnen en regels en het geven van voorlichting en hulp op het gebied van Telecommunicatie. Mr. Jones blijft twee weken in Suriname om de LTT te helpen bij het oplossen van hun problemen en het opzetten van een statistiekbureau. Vraagje tussendoor: Is het zo te lezen allemaal of moet ik "deftiger" gaan schrijven zoals onze Belgjes zeggen?
 Afbeeldingsresultaat voor brokopondomeer
Zondag zijn we weer op weg gegaan naar Affobakka (waar de stuwdam ligt, die het Brokopondomeer ervan weerhoudt leeg te stromen in de Suriname rivier) Nu met Jaap en Martha Overdulve.
De afstand is 105 kilometer, waarvan de eerste 45 kilometer een goede geasfalteerde weg tot aan Paranam, waar de alumiumsmelterijen van Suralco staan. Daarna gaat de weg over in een bosweg waarvan de bovenlaag wordt gevormd door roestkleurig lateriet. Opspringende steentjes geselen constant de onderkant van de auto. Grote rode stofwolken worden door tegenliggers over ons voertuig geworpen. Na twee uur rijden kwamen we bedekt met rode stof bij de stuwdam aan. Na alle inspanning om er te komen, viel de bestemming wat tegen. Een lange dam, geschraagd door tamelijk lage heuvels. Aan de ene kant van de dam het ondiepe meer waaruit zo ver je kunt kijken kale boomstronken omhoog steken. Aan de andere kant stroomt het water, als het zijn werk in de turbines heeft gedaan, verder als de Suriname rivier. We brachten ook een kort bezoek aan de dorpjes Brokopondo en La Vigilantia.
De kookkunst van Marga raakt langzamerhand in heel Paramaribo bekend. Gister hadden we behalve de Belgen ook nog "het stelletje" op d'n eet. Met "het stelletje" zijn twee vrijgezelle jongens bedoeld, HTS collega's van de LTT, Jan Doeve en Jac Wester, die samen een huis delen aan de Eliselaan. Dat ze mee aan tafel aanschoven was te wijten aan een misverstand mijnerzijds. Ik had de boodschap, welke Marga me had opgedragen verkeerd  doorgegeven: In plaats van te melden, dat we die middag bij hen op bezoek zouden komen, dacht ik ze te moeten melden, dat ze bij ons voor de maaltijd waren uitgenodigd. Dat gaf natuurlijk enige consternatie hier in huis, maar Marga heeft zich hier wonderwel uit gered. Het eten was in een woord af.
Gebakken Boulanger

Een onderdeel verdient bijzondere vermelding: gebakken boulanger! Moet in Nederland ook te doen zijn, zou ik denken. Maar nu is het bedtijd, en dus de groeten van Marga en Frans
De volgende brief weer een stukje van mij. Reden tot schelden heb ik niet meer, dus doe ik het nog weinig. Marga

Geen opmerkingen:

Een reactie posten