woensdag 3 juli 2019

Paramaribo 20 juni 1972

Hallo Allemaal!
Nou ja .... allemaal? Ik veronderstel dat de heren dit gedeelte het beste terzijde kunnen leggen. Want het zal wel een typisch vrouwenpraatje worden.
Daar gaan we.
Is de bruidsjurk al klaar? Hoe ziet hij er uit? Wat is het voor materiaal? Hoe laat is de mis? Heb je een sluier, Paula? Wat een vragerij hè ? Maar ik ben ook zo benieuwd. We zullen vrijdag wel de hele dag in gedachten bij jullie zijn. Het is reuze jammer dat we er niet bij kunnen zijn. Ik sluit me aan, bij wat Frans geschreven heeft. Ook al was het tussen haakjes. De volgende brief voor Paula en Jan zal wel geadresseerd worden naar België.
Mam, U vroeg naar die twee truitjes. Nou maak er maar iemand anders gelukkig mee. Hier draagt Frans alleen maar bloesjes met korte mouwen. En als hij thuis is loopt hij het liefst in zijn blote bast. Niemand, die zich daaraan stoort.

Het went hier allemaal ontzettend snel. Ook het koken gaat al gemakkelijker dan in het begin. De markt vind ik hier niet zo fris als in Nederland. Een grote rommel. Het is elke dag markt. En de kramen blijven gewoon staan. Met de hygiëne nemen ze het hier niet zo nauw. Ik kan trouwens niet alleen de stad in. Want laatst werd ik al half aangerand. Dat is natuurlijk overdreven. Maar het is niet prettig, als je door de stad loopt, en dan een paar vreemde handen op een intieme plaats voelt. Die klap van mij kwam daarom ook goed aan. Verder heb ik nergens moeilijkheden mee

 Ik sta op goede voet met Annelies (de vrouw van Otto Spong, de baas van Frans. Ze heeft een dot van een dochter, waar ik ook goed mee over weg kan. Ze is acht en halve maand oud. Als Annelies weg moet, mag ik wel eens oppassen. Via Annelies kan ik hoogst waarschijnlijk een baantje krijgen bij de plaatselijke Mytylschool. Het zal in het begin niet gemakkelijk zijn. Maar ik heb er wel zin in.Ik ben er al wezen kijken. Hetzal wel de afdeling therapie worden, waar ik kom te werken. Maar het zal wel tot oktober duren, voor ik er aan de slag kan. Want er komt een nieuwe school, die ook dichter bij is voor mij.
Met handwerken ben ik ook ijverig. Maar aan het kleed ben ik nog niet begonnen. Als het af is, hoor je het nog wel. Zo, nu is het blad weer bijna op. Alleen nog plaats voor de groetjes van Marga.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten