Eindelijk is de brief met de beschrijving van de bruidsjurk aangekomen. Precies een maand nadat hij was geschreven. De trouwkaart is er nog niet, jammer genoeg. Ik hoop dat ze ondanks dat toch getrouwd zijn. En dat het een hele mooie dag is geweest. Wat ik niet helemaal begrijp is, of Paula een lange sleep had. Of was het de sluier. Of had ze die geen. Nou ja, we zullen het wel op de foto's zien. Wat het pletten van de stof betreft, mam: Ten eerste mag je Trevira niet met een hete bout persen, maar met een half lauwe en een droge doek. Ten tweede had u hem beter de dag voor het trouwen kunnen persen. Maar ja, gebeurd is gebeurd. En ik hoop dat het nog uitgehangen heeft. Ik hoop ook dat Peter zijn armen weer kan gebruiken, na al die spuiterij. Anders beklaag ik jullie Franka. Hoe is het trouwens met haar? We horen zo weinig van d'r.
Wat ik trouwens ook nog niet begrijp: Gaan jullie nou elke keer naar elkaar toe als er weer een brief van ons is aangekomen? Of was dat alleen de eerste keer? Ik bedoel natuurlijk naar mijn ouders.
 | |
| Vader en moeder van der Sommen op vakantie in Luxemburg |
Zoals we gelezen hebben was ook jullie vakantie volkomen geslaagd. Reuze fijn! De brief met de foto's van Leo (ons rolletje althans) is al een tijdje terug aangekomen. Ook de "Philipsbrief" is aangekomen. Die was alleen beschadigd. Dat gebeurt wel vaker met dichtgeplakte brieven waar Philips of een ander merk op staat. Wij waren in ieder geval niet de eersten, die de brief gelezen hebben. Toch waren we blij met de verandering. Kijkt U nog wel eens boos, Pa?? Eigenlijk mag dat niet meer, als je het er zo naar de zin hebt. Aan het dammen wordt ook iets gedaan. De man van Cornellie damt namelijk elke middag. En zo gauw ik een beetje beter Surinaams spreek, ga ik eens een praatje met hem maken. Boeken over dammen zijn er niet zoveel, dan wel oninteressant. Als we in een boekenwinkel zijn zoeken we wel. De enige goed gesorteerde boekenzaak is Varenkamp. Daar hebben ze meestal boeken, die in Nederland ook te koop zijn. En bovendien in Nederland een stuk goedkoper. Surinaams spreken zal niet zo lang meer duren. We krijgen drie maal per week les. Dus niet gewanhoopt! Groetjes Marga
Zo, deze keer maar een kort berichtje van mijn kant. Meer nieuws bij de familie van de Bilt in de Generaal Cronjé-straat. Weinig tijd om te schrijven omdat de sluitingstijd voor de post een dag is vervroegd, omdat het morgen Keti-koti-feest is. De dag waarop Suriname herdenkt dat op 1 juli 1863 de slavernij in de Nederlandse gebiedsdelen werd afgeschaft.
Eergisteren, woensdag dus, van het werk uit, een grote reis gemaakt langs de oost-west verbinding Paramaribo-Potribo-Moengo-Albina. We waren met een busje van de LTT een hele dag onderweg. Voor Surinaamse begrippen een hele redelijke verbinding.
Onderweg passeerden we verschillende bosnegerdorpen. Grootste attractie de beschilderde hutten en de met ontbloot bovenlijf rondlopende vrouwen.
Albina ligt aan de brede Marowijne rivier, die de grens vormt met Frans Guyana, een departement van Frankrijk. Behalve kanonnen uit 1840 en een borstbeeld van Wilhelmina viel me nog weinig opzienbarends op.
Moengo, halverwege tussen Paramaribo en Albina gelegen, is een met rode bauxietstof bedekt mijnwerkers stadje voor de arbeiders van Biliton, die hier in dagbouw bauxiet winnen.
Zondag hebben we Nieuw Amsterdam bezocht. Een vestingstadje, van waaruit in vroeger eeuwen de monding van de Suriname rivier onder controle kon worden gehouden.
Ondanks het regenachtige weer waren we toch verbrand toen we thuis kwamen.
Zo luitjes, ik houd er mee op. Groetjes van Frans
P.S. piano gekocht. Een buitenkansje.
Engelse piano. Merk Bentley
Zo goed als nieuw (binnenwerk zag er uit, alsof hij zo van de fabriek kwam) goede klank, zuiver gestemd en toch maar Sf 600,-
(Eerder een oud wrak bekeken, die Sf 850,- moest opbrengen)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten